Opgave:

24.000 bezoekers (de helft dus) van de Arena denken ieder voor zich dat ze niet vroeg hoeven weg te gaan om op tijd bij de aftrap te zijn van Nederland-Hongarije. Zij gaan met een gemiddelde autobezetting van 3 personen op weg. juist: dat worden 8.000 auto's. Het gemiddelde rijbaanbeslag (incl. ruimte voor en achter de auto) van één auto is 10 meter, verdeel de auto's over drie rijbanen. Hoelang worden de file's?

a. 40 km

b. 26,6 km

c. 32 km

Uitgaand van een gemiddelde snelheid van 20 km/u

(er zijn altijd slimmerds die denken, dat de linker baan sneller gaat maar bij de laatste afslag moet er 'gebigd' worden om tot één afrit 'versmald' te worden):

hoe laat zitten de laatste supporters op hun stoel in de Arena en welke doelpunten hebben ze nog gezien?

Zoek dat nou eens zelf maar uit en neem in het vervolg de fiets, groen, gezond en verstandig.

Een blauwe Skoda Fabia, getooid met oranje vlaggen vertrekt ca 13.45 van RKAVIC en de bestuurder heeft enige dagen tevoren via de sites van ANWB en Hilversum gezocht of er problemen te verwachten waren. Geen gevonden, maar toch afrit Vinkeveen/Hilversum afgesloten, dus door naar Breukelen, om vandaar noordwaarts, achter Loenen om Loosdrecht te denken te bereiken. De wegbeheerder heeft verzonnen ri. Hilversum weer via A-2 noordwaarts te laten gaan, juist, ja, aansluiten achter de file naar de Arena, [zou je ze bij Abcoude eraf sturen en verwijzen naar de oude Rijksstraatweg krijg je daar een knoop]. dus Breukelen in: ook voortkruipend, de meesten willen links het intieme centrum van Breukelen in en aangezien de TomTom-rijders als alternatief naar de Arena dezelfde richting opgepraat worden, besloten tot een snelle kaart raadpleging en rechtsaf via Maarssen en Tienhoven op Loosdrecht aan daar blijkt ook de Tjalk afgesloten, dus niks afsteken naar de Rading.

We zijn er, de wedstrijd is al 8 minuten op weg stand nog 0-0, maar RKAVIC heeft het moeilijk tegen een Hercules dat een fysiek sterke indruk maakt en in de competitie 66x scoorde maar toch ook 44x incasseerde.

Zonder Dave, zonder Chris, zonder Wouter, zonder Ernst (Pino), zonder Peter, zonder Robin, maar met Michiel, met Matthijs, met Sven, en met Robert stond er wel een andere groep in het veld dan we in deze lange competitienasleep gewend zijn (en die als ik even te lang moet nadenken als vrolijke screensaver, dankzij Noortje, inspireert)

Op ongeveer 2/3 van de eerste helft viel de eerste goal, nadat we al een paar keer goed weggekomen waren. Een doorbraak die zo snel was dat buitenspel geclaimd werd, (meer buiten dan binnen de lijn, waarbij je je afvraagt of de emotionele uitbarstingen niet contraproductief werken).

Een goede actie van Mineo zette de defensie onder druk, de bal bleef in de gevaarlijke zone, maar Robert kon uiteindelijk te weinig kracht en raffinement in zijn schot zetten om het evenwicht in de stand te brengen. Wat later leek een goede aanval waar Bemmel aan de basis stond Thomas goed voor de goalie te brengen, maar zijn score viel in de buitenspel-ongenade.

RKAVIC leek in het laatste kwartier meer grip op het spel te krijgen, maar de contra-attacks van Hercules via de snelle en behendige krullenkop nr 11 bleven levensgevaarlijk: een zekere goal werd door Mike, professionel geconcentreerdheid op de bal, met de voet gekeerd.

Vijf minuten na rust (Roel was in de ploeg gekomen,  Robert geofferd) dolle vreugde bij Hercules

De krullenbol had na een breedtepass toegeslagen. Te vroeg om te denken dat de wedstrijd op slot was. Vijf minuten later dwong RKAVIC een corner af: Mineo bereikte Thomas op maat en dan weet je het wel: als een granaat sloeg de volley in, zo zie ze zelfs zelden in de Arena.

Edmund Wellenstein kwam op de plaats van Steffan; Matthijs blokte een dreigende doorbraak af op de hem bekende manier en zo hielden we bij een evenwichtiger spelbeeld hoop op de gelijkmaker. Helaas een corner werd, over de verdediging, teruggekopt en ingetikt. 3-1.

(16.15 u.) Gelopen?

Nee, RKAVIC bleef ervoor gaan. Lionel was ingebracht en Matthijs had zijn plaats moeten afstaan. Naar voren voetballen is het enige parool, wel besteed aan dravertjes als Mineo, Lionel en Trevor en wie weet is de lengte van Raimy een bijkomend drukmiddel: een pass van Lionel in de ruimte inspireerde Trevor tot een tegenstander-slopende spurt, maar het gevaar werd toch gesmoord.

Ineens werd het toch nog 4-1, maar (16.24) dat was op slag van affluiten en dus slechts voor de statistiek. Volgend jaar gaan we weer op voor het examen: promotie naar de 2e klasse.

Wie deden het: Mike, Mathijs, Steffan, Michiel, Raimy, Bemmel, Sven, Mineo, Robert, Thomas, Trevor, Roel, Edmund en Lionel.

met dank aan allen achter ons Vlaggenschip:

Dave, Richard, Eric, Pa, Wouter, Willem, Ernst, Jan, Ton, Kees, Mo

en de supporters (met speciale vermelding van de belangstelling van de oud-zondagselectiegenoten) en coaches-buiten-de-lijn.

Het is een mooi seizoen geweest, met maar twee nederlagen in 2010 (pas in de nacompetitie)

Stick together, boys, dan moet het volgende wel mooier worden!

                                                                                                                                                                Leo

p.s.: voor foto's  even kijken op de site Sport Amstelveen, wat de profs hebben uitgekozen, maar camera is van de spanning alleen maar aan mijn schouder blijven hangen. en met die oranje vlaggen in top, om daarmee toeterend Escapade op te rijden, daarwas geen reden voor. en o,ja, om 17.00 was het nog file-rijden bij de Arena vandaan. Hoe snel waren onze twee sterke fietsers?